wedy słowiańskie

Wedy słowiańskie zawierają w sobie wiedzę, która wyprzedza o tysiące lat historie, które są opisane w Biblii. Są to opowieści prastarej, naprawdę wysokorozwiniętej cywilizacji, która zamieszkiwała Ziemię już w czasach prehistorycznych. Traktują one o dawnym ludzie zamieszkującym tajemniczą Arktydę, który ze względu na zmiany klimatyczne, był zmuszony emigrować na północ – terytoria Starej Rusi. 

Wedy słowiańskie opisują, że we Wszechświecie Boga Rami, na różnych poziomach Wszechświata, istnieją inne światy, których jest praktycznie nieograniczona ilość. Człowiek, jeżeli tylko będzie się kierował mądrymi prawami i będzie podążał Złotą Drogą Duchowości, będzie w stanie do nich przechodzić.

Odkrywają one również tajemnice o dawnych, kosmicznych walkach sił światła (Niebiańskich Gmachów z planety Makosz z gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy, planety Rasa z gwiazdozbioru Lwa oraz planety Rad z Oriona) z siłami kosmicznego mroku. Wspominają również o stworzeniu ochronnej granicy, która przebiega przez nasz System Słoneczny, a która oddziela Niebieskie Gmachy należące do Białoboga od Podniebnych Gmachów Ciemności należących do Czarnoboga.

Według opisów, około 150 tys. lat temu, potężny statek kosmiczny – Wajtmara, uległ uszkodzeniu, w efekcie czego zmuszony został do awaryjnego lądowania na Ziemi. Miało to mieć miejsce w okolicach nieznanego dziś lądu Arktyda.

Na okręcie przebywało mniej więcej 2 tysiące istot, które należały do przedstawicieli czterech kosmicznych rodów. Mieli oni pochodzić z planety Ingard, układu gwiezdnego Dienieboła należącego do gwiazdozbioru Lwa. Planeta, na której się znaleźli, miała bardzo przypominać ich planetę matkę, dlatego część z nich postanowiła na niej zostać. Nazwali ją Midgard. Natomiast statek Wajtmara po przeprowadzonych naprawach, odleciał w przestrzeń kosmiczną.

Kosmiczni przybysze, mieli być humanoidalnymi istotami, o białej skórze i wzroście ok 2 metrów. Mieli się różnić między sobą tylko kolorem oczu i włosów. Przybysze zwani D’Aryjczykami mieli mieć stalowe oczy oraz białe włosy. H’Aryjczycy natomiast zielone oczy i włosy jasnoblond. Światorusy, niebieskie lub chabrowe oczy oraz ciemnoblond włosy, a Raszeny – jasne piwne oczy i ciemnoblond włosy.

Historia ta jest umiejscawiana w czasie istnienia takich cywilizacji jak Atlantyda i Lemuria.

Kosmiczny statek Wajtmara, miał kilkukrotnie powracać na Ziemię z grupą nowych przybyszów. Kosmiczni podróżnicy mieli nazwać swój nowy kraj Daaria, zaś siebie samych plemieniem Rasy – Asami. Posiadali oni głęboką, duchową wiedzę, przekazaną im przez ich Gwiezdnych Opiekunów.

Jakieś 112 tys. lat temu, Ziemię mieli odwiedzić Dadźbóg – dający, obdarowujący oraz Tarch wraz z Boginią Tarą, przywożąc i przekazując nowym osadnikom mądrości ich przodków. Między innymi zasady wspólnego życia, przedłużania rodu oraz tajniki hodowli jadalnych roślin i traw, których ziarna mieli przywieść ze sobą. W tym samym czasie Dadźbóg miał również przekazać Asom Wedy, które zostały nazwane Aryjskimi, a których treść została zapisana sanskrytem na płytach zrobionych z metali szlachetnych.

Wedy zostały zapisane znakami runicznymi na płytach zrobionych ze szlachetnego metalu, który nie podlegał korozji. Płyty połączono trzema pierścieniami, które symbolizowały trzy światy:

  • Jawi – świat ludzi (świat ziemski)

  • Nawi – świat duchowy (świat astralny)

  • Prawi – świat Jasnych Bogów (świat przyczynowy)

Około 109 tys. lat temu, na skutek nasilenia się katastrof naturalnych, Ariowie zostali zmuszeni do przeprowadzenia wielkiej migracji. Rozdzielili się oni na trzy główne grupy. Pierwsze plemię udało się na kontynent Oceanu Atlantyckiego. Drugie zaś ruszyło na południowy-wschód, w głąb Azji. Trzecie rozpoczęło kolonizację syberyjskiej równiny.

Mniej więcej 30 tys. lat temu, rasa Asów utworzyła nowe miasto – Asgard Daryjski. Głównym ich zajęciem było rolnictwo – sami siebie nazywali ariami-oraczami. Jednak przez nawracające kataklizmy, na około tysiąc lat, państwo-miasto przestało istnieć. Jednak przez koleje 500 lat Ariowie odbudowali je. Utworzono wtedy wielkie “Siedmiorzecze”. Były to miasta i osady usytuowane przy brzegach rzek: Irtysz, Iszym, Jenisej, Lena, Ob, Tara i Toboł, które wspólnie utworzyły wielkie państwo kultury wedyjskiej.

W tym samym czasie Ziemię zamieszkiwały także inne rasy pochodzące z kosmosu.

Atlantydę zamieszkiwała rasa pochodząca z Marsa oraz gwiezdnego systemu Liry. Czerwona rasa przybyła z Gmachu Ognistego Smoka (Żmija) – gwiazdozbioru Wężownika. Z planety Makosz – z Gmachu Wielkiej Niedźwiedzicy, przybyły żółte rasy, które stworzyły plemię chińskie. Z gwiazdozbioru Smoka – Gmachu Ciemnej Pustki, przybyli ludzie o czarnym kolorze skóry, którzy początkowo zaludniali 13 planetę Systemu Słonecznego, a która później uległa zniszczeniu. Przenieśli się oni wtedy na Ziemię. Czarnoskórzy Nagowie i Drawidzi, którzy czcili Ognistego Smoka, zaludnili kontynent Afryki oraz Indie.

Wojna między narodami była nieunikniona. Inne rasy mocno sprzeciwiały się ekspansji białej rasy na inne tereny. Rusowie prowadzili więc wojny z protochińczykami oraz Drawidami.

Plemiona D`aryjskie Kapłana Anta, emigrowały na Atlantydę. Przeszło 15 tysięcy lat Ariowie zamieszkiwali Atlantydę, początkowo tocząc walki z jej mieszkańcami. Jednak później doszło do pomieszania niektórych plemion Arian z rodzimymi Atlantami.

Po kolejnym kataklizmie, wyższa rada Kapłanów Trójzębu Boga Mórz wyspy Posejdona, utworzyła państwo Starej Grecji.

Kapłani pochodzenia aryjsko-atlantyckiego, udali się do doliny Nilu, gdzie założyli nowe państwo – Egipt. W świętych papirusach jest zapisane, że około 34 tys. lat temu, pod dowództwem kapłanki Izydy oraz jej męża – Ozyrysa, państwo Egipt założyło dziewięciu białych kapłanów, którzy przybyli z Północy Atlantydy. Mieli oni nie być bogami, lecz przodkami Darian.

Kiedy Atlantyda zaczęła się zapadać, Atlanci oraz potomkowie arktycznych narodów, rozpoczęli migrację w kierunku wschodniej Europy. Osiedlili się oni na brzegach Dniepru oraz obszarach znajdujących się nad Morzem Czarnym.

Około 9 tysięcy lat temu Aryjczycy z Atlantydy osiedlili się na stepowo-leśnej strefie, która przebiegała wzdłuż 50 równoleżnika, tworząc silne państwo Aratta.

Antyjski związek protosłowianin – sormatów i skifów, istniał aż do czasu utworzenia Rusi Kijowskiej, kiedy to nastąpił rozłam na dwie odnogi – na południowo-wschodnich oraz południowo-zachodnich Słowian. Na początku IV w. n.e., Europę nawiedzały hordy dzikich Hunów, jednak nie udało im się pokonać Antyjskiego związku Słowian.

Wedy słowiańskie nadmieniają również, że mniej więcej 50 tys. lat temu, przybyły na Ziemię istoty z Piekielnego Gmachu. Miały być one hermafrodytami – istotami, których płeć ulegała zmienie w zależności od faz księżyca. Tworzyli oni dzikie, religijne kulty z krwawymi ofiarami.

Na początku żyli w odizolowaniu na terenie zachodniej Europy, a dokładniej w dorzeczach Renu. Jednak na przestrzeni kolejnych stuleci, wymieszali się z ludźmi. W ten sposób stali się oni dwupłciowi, jednak w ich żyłach dalej płynęły niskie i agresywne instynkty. Sensem ich istnienia stała się dominacja nad innymi narodami oraz grabież ich bogactw. Te narody, które utworzyli, nie miały w sobie za grosz wyższych wartości moralnych, przez co zapisały się w historii jako Barbarzyńcy. Prowadzili oni wojny z narodami aryjskimi.

Jakieś 17 tys. lat temu w Azji, miało dojść do wojny, w której zastosowano technologię jądrową.

Kiedy aryjskie Asy dotarły do Indii, przynieśli oni ze sobą duchową mądrość, którą zawierały Wedy i “podarowali” ją czarnoskórym Drawidom.

Pojawienie się Ariów w Indiach miało miejsce mniej więcej 7,5 tys. lat temu. Wódz Rama pochodzący z Arkaim, wkroczył do Indii wraz ze swoim wojskiem. Początkowo Drawidowie stawili zaciekły opór. Wybuchła wojna, w której stosowano najróżniejsze bronie, w tym także jądrową, która była zrzucana z latających wiman. Konflikt trwał tak długo, aż Ariowe odnieśli ostateczne zwycięstwo. Na podbitym terenie ustanowili swoje zasady, zwyczaje i tradycje kulturowe, eliminując tym samym krwawy kult Kali-Ma.

Opis wojny oraz kształtowania się nowej indoaryjskiej cywilizacji, został opisany w dziele epickim “Mahabharata Gita”. Ariowie zmieszali się z Drawidami, na wskutek czego powstała nowa, brązowa rasa Hindusów.

Santi Wedy, które zostały spisane na zwierzęcych skórach lub pergaminie przez Żerców, zostały nazwane Harati. W późniejszym czasie Wedy zostały przetransformowane w Święte Pisma Indii – “Rigweda” i “Wisznu Parana”, których wiedza z pokolenia na pokolenie była przechowywana przez bramini. Harati zostały spisane na tysiącach zwierzęcych skór i połączone w jedną naukę zwaną Awesta.

Aryjskie plemiona Asów, które dotarły na tereny Persji i Iranu, utworzyły kult Ognia i religię zaroastrianizmu. Pierwsi kapłani z tych plemion należeli do kultury wedyjskiej, którzy starą mądrość przetransformowali w nową naukę. W III w. p.n.e. wojsko pod dowództwem Aleksandra Macedońskiego, zniszczyła wszystkie księgi Awesty.

Imperium aryjskich Słowian, które nazwano “Świętą Ziemią Rasy”, istniało przez wiele wieków zajmując tereny od gór Ripiejskich, aż po sam Ocean Spokojny. Stolicą, a zarazem duchowym centrum był kompleks świątynny o nazwie Asgard Iryjski, który miał znajdować się pod opieką boskiej mocy Inglii.

Przez wiele wieków wrogowie nie byli w stanie podbić miasta. Mieszkańcy żyli tam w zgodzie, przestrzegając surowych zasad, zakazów oraz nakazów, które płynęły z tradycji wedyjskiej. Jednocześnie zachowywali oni pamięć o swoich przodkach z Arktydy oraz wiedzę o niewidzialnych światach Boga Ramhata.

Po kataklizmie planetarnym, uległa zniszczeniu świątynia z kryształem, który generował energetyczne pole ochronne. Wtedy też miasto zostało zdobyte przez Dżungarów – plemię pochodzące z północy Chin. Zdziczałe hordy zniszczyły wtedy bezcenne rękopisy oraz księgi, zabijając także większość kapłanów.

Raszeny przez długi czas prowadzili krwawą i niezwykle wyniszczającą wojnę z protochińczykami, z kraju Ognistego Smoka. W końcu udało im się odnieść zwycięstwo, po którym zawarli z Dżungarami rozejm. Podpisano go 22 września 7521 lat temu. Ten dzień nazwano “Dniem Stworzenia Świata” i od niego rozpoczęto odmierzenie nowego cyklu lat.

Mniej więcej 40 tys. lat temu, do Ariów przybył Piorun, który przyniósł dla nich nową wiedzę. Pozostawił po sobie proroctwa, a także ostrzeżenia przed ludźmi z Piekielnego Kręgu, którzy nie będą żyli w poszanowaniu boskich praw. Ostrzegł, że wkrótce nadejdą czasy moralnej, etycznej oraz psychicznej degeneracji społecznej, które będą prowadzić do samozagłady.

Będzie to czas, kiedy to Bogowie Światłości nie będą mogli otwarcie przybyć z pomocą mieszkańcom Ziemi. Kiedy jednak nastanie “Święty Rok Proklamowania Nowego Świata” w Gwiezdnej Świątyni Światła w 7521 roku (przełom 2012 i 2013 roku), wtedy nastanie nowe królestwo Sprawiedliwości i Światła. Jednak nie wszyscy otrzymają dostęp do Gmachu Światłości. Zaszczytu dostąpią jedynie ci, których życie i postępowanie opierało się na zasadach prawa Inglii (świata przyczynowo-skutkowego) oraz Boga Swaroga.

 

Źródło: ag.108.pl
Źródło grafiki: wiaraprzyrodzona.files.wordpress.com