bogowie słowiańscy

Bogowie słowiańscy – WELES

Weles, inaczej Wołos, to jedno z najważniejszych bóstw słowiańskich. Był swego rodzaju Hadesem słowiańszczyzny – panem zaświatów i świata podziemnego. Opozycją Peruna – pana nieba i piorunów. 

Bogowie słowiańscy – WELES

Weles był panem zaświatów. Bogiem magii, zaklęć i wróżbiarstwa. Patronem handlarzy, wędrowców i poetów. Opiekunem bydła rogatego. Był również bóstwem układów, przysiąg pieczętujących przymierza i umowy handlowe.

Jego pochodzenie, znaczenie i interpretacja sprawiają badaczom sporo trudności. Może być on jednak przede wszystkim związany z nordycką Walhallą, która była krainą wiecznego szczęścia, do której udawali się polegli wojownicy.
Jest to wysoce prawdopodobne, gdyż według wierzeń słowiańskich, jedną z funkcji Welesa miało być właśnie sprawowanie władzy nad krainą Nawia – słowiańskimi zaświatami, krainą umarłych.

Kolejnym z powiązań Welesa ze światem podziemnym, może być porównanie go z bogiem zmarłych z mitologii bałtyjskiej – Vėlinasem (Velniasem). Dla potwierdzenia tych przypuszczeń podobna sytuacja ma się ze słowiańskim Perunem, którego odpowiednikiem w mitologii Bałtów był Perkūnas – bóg piorunów.

bogowie słowiańscy

Weles sprawował także opiekę nad bydłem i trzodą, które w czasach naszych przodków były oznaką dostatku, bogactwa i dobrobytu. Był on często nazywany “skotij bog” – co oznaczało dosłownie “bóg bydła”, “bydlęcy bóg”. Prawdopodobnie właśnie przez sprawowanie tej funkcji, postać Welesa była przedstawiana z rogami lub była odziana w skórę wilka lub byka. Dodatkowo atrybutem Welesa miał być towarzyszący mu potężny niedźwiedź, który pomagał mu w ochronie bydła przed drapieżnikami. Można więc założyć, że ze względu na pełnienie tej funkcji, jego głównymi czcicielami byli pasterze, hodowcy bydła, a także kupcy.

Kolejnym z aspektów Welesa miało być sprawowanie pieczy nad umowami, układami i przysięgami. To właśnie na jego imię przysięgali ludzie, kiedy zawierali jakieś układy (na Peruna przysięgali tylko wojownicy). Był także bogiem sztuki, poezji, rzemiosła, magi i wróżbiarstwa.

Nie ma wątpliwości, że Weles był bogiem o wielu aspektach. Mimo iż był on głównie utożsamiany ze światem zmarłych i podziemi, to ciągle był on bardzo ważnym bóstwem w życiu naszych przodków, które sprawowało opiekę nad ich dobrobytem (bydłem).

Warto na sam koniec dodać, że pod wpływem wierzeń chrześcijańskich, postać Welesa została osadzona w roli diabła. Być może dlatego właśnie diabeł przedstawiany jest jako postać z rogami i bydlęcymi nogami, która zawiera piekielne umowy i kontrakty. Kto wie, czy właśnie w ten sposób, chrześcijaństwo nie próbowało wymazać z naszej pamięci wiedzy o naszym słowiańskim Welesie.