bogowie słowiańscy

Bogowie słowiańscy – PERUN

W panteonie bogów słowiańskich, gromowładny Perun był uważany za najwyższego z bogów. Miał być on obrońcą ludzkości, który walczył ze złem utożsamianym z demonem Żmijem. Jego imię oznaczało “piorun” oraz “uderzać”.

Bogowie słowiańscy – PERUN

Bogowie słowiańscy byli personifikacją sił natury, które miały ogromny wpływ na życie naszych przodków. Przypisywali oni tym siłom ludzkie cechy, co ułatwiało im kierowanie do nich swoich próśb oraz wyrażanie swoich potrzeb.

Istnieje całkiem pokaźny zbiór przekazów ustnych, materiałów folklorystycznych, a także co nieco źródeł pisanych, dotyczących postaci Peruna oraz jego kultu. Są one odnajdywanie nie tylko na terenach całej, dawnej słowiańszczyzny, ale także u ludów nadbałtyckich.

Perun był uważany za władcę błyskawic oraz gromów. Według wierzeń słowiańskich, był on najwyższym bóstwem, które sprawowało zwierzchność nad innymi bóstwami. W naturze, za jego personifikację uważało się byka, barana, woła, a także gołębia. Jego atrybutem był oczywiście piorun – symbol jego boskiej potęgi, a także dąb i topór, który posiadał właściwości magiczne. Topór był często wykorzystywany przez Słowian w rytuałach ochronnych – miał im zapewnić ochronę przed siłami zła oraz chorobą.

symbole słowiańskie

Perun był nie tylko panem piorunów, ale także nieba i atmosfery. Bogiem sprowadzającym życiodajny deszcz. Sprawował on także funkcję bóstwa militarnego oraz władającego prawem. Często jego osoba była kojarzona z armią – do niego wojownicy zwracali się o przychylność i powodzenie w bitwie.

W mitologi był często ukazywany w walce ze Żmijem – metafora zmagań dobra i zła. Jego postać jest podobna do nordyckiego boga Thora – spekuluje się nawet, że mogło dojść do swego rodzaju “przeniknięcia się” wierzeń nordyckich i słowiańskich.

W czasach kultu Peruna, każde miejsce, w które uderzył piorun było uznawane za święte, a każdy przedmiot stawał się relikwią. Popiół z drzewa, które spaliło się po uderzeniu pioruna był cennym remedium na różne dolegliwości oraz noszony był jako swego rodzaju talizman zapewniający szczęście i pomyślność. Natomiast człowiek, którego raził piorun był uznawany za wybrańca.